به این معنا که انسان، چه زن باشد و چه مرد، باید دارای صفت عفت باشد.

در این مورد متأسفانه گاهی رویکرد و نظر غلطی در مورد عفیف بودن در جامعه مطرح می‌شود

مبنی بر اینکه عفت را تنها مختص به خانم‌ها می‌دانند و مردان و پسران جامعه را از این صفت مبرا دانسته و نداشتن عفت آن‌ها را به نوعی توجیه غیرمنطقی می‌کنند.

به عنوان مثال اگر یک دختر و یک‌یک پسر در جامعه رفتار ناشایستی داشته باشند، بعضی از مردم تنها دختر را مسئول دانسته، توبیخ می‌کنند و کاری به پسر ندارد.

در حالی که هر دوی آن‌ها می‌بایست دارای عفت باشند و در صورت ارتکاب عملی که از بی‌عفتی نشأت می‌گیرد، سرزنش یا هدایت شوند؛

بنابراین در صفت عفت میان تمام انسان‌ها اعم از زن و مرد، پیر و جوان مشترک است و کسی نمی‌تواند خود را از این صفت نیکو و پسندیده مبرا بداند.

دلیل چنین رویکردی از سوی گروهی از مردم جامعه چیست؟

علت این موضوع به نحوه تربیت و سبک زندگی غلطی برمی‌گردد که در میان عده‌ای رواج دارد.

کسانی که به غلط، دختران خود را به حجاب وادار کرده‌اند ولی پسران را آزاد گذاشته‌اند، نمی‌توانند فرزندان و نوجوانان را به درستی تربیت کنند.

این افراد از یک سو با مطرح نکردن فلسفه و زیبایی حجاب برای دختران خود، فقط آن‌ها را به روسری و حجاب وادار می‌کنند بدون اینکه دختر نوجوان چیزی از دلیل و زیبایی حجاب خود بداند.

از سوی دیگر پسران را آزاد می‌گذارند و حجابی که مخصوص مردان و پسران است را به آن‌ها آموزش نمی‌دهند.

نتیجه این گونه تربیت‌های غلط آن است که این گروه دختران و پسران در جوانی و بزرگ‌سالی و به خصوص زمانی که از تحت سرپرستی والدین خود خارج می‌شوند.

عفت در لغت، خودنگهداری و پدید آمدن حالتی برای نفس و جان آدمی است که به وسیله آن از غلبه و

تسلط شهوت جلوگیری می‌شود و اصلش بسنده کردن در گرفتن چیز اندک است.

و طلب عفت و پاکدامنی و بازایستادن از حرام، استعفاف نام دارد.

معنای اصطلاحی عفت:

عفت در اصطلاح اخلاق، به معنی خویشتن‌داری در برابر تمایلات افراط‌گونه نسبت به لذت‌های مادی و نفسانی، که نقطه مقابل شهوت است، گفته می‌شود

باید قوه شهوت در خوردن و آمیزش جنسی، مطیع عقل باشد و از چیزی که عقل و شرع نهی کرده، اجتناب نماید و این حد اعتدال در شرع، ستوده شده است.

عفت در تفکر اسلامی:

عفت یک عامل بازدارنده از حرکات مضر و زیان‌بار و کنترل کننده‌ای است که انسان را در مقابل انواع شهوت‌ها و تمایلاتی چون شهوت جنسی، مالی، و… باز می‌دارد.

از این جهت یک ضرورت و خصلت لازم برای انسان به حساب می‌آید و باعث اعتبار و بالا رفتن ارزش و بهاء انسان می‌گردد.

عفت زیربنای علم اخلاق است زیرا علمای اخلاق زیر بنای اخلاق نیک را چهار چیز شمرده‌اند: حکمت، شجاعت، عدالت و عفت.